ΕΝΙΑΙΟ ΛΗΜΜΑΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ & ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ

Τεύχος 2/2019, Ιούλιος-Δεκέμβριος 2019

ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

Νέα έκδοση – Εξαμηνιαίο επιστημονικό περιοδικό

Μελέτη & επιστημονικός διάλογος σχετικά με ζητήματα διαιτησίας, διαμεσολάβησης & λοιπών εναλλακτικών μορφών επίλυσης διαφορών

ΜΕΛΕΤΕΣ | ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ | ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ | ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ | VARIA

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €90.00
ΝΠ €135.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ANTI-SUIT INJUNCTION

Αντι-αγωγικές διαταγές: Nori Holdings v PJSC Bank και η ιστορία των δύο νομικών συστημάτων. Tο παρόν άρθρο αναλύει την πρόσφατη απόφαση Nori Holdings Limited et al v PJSC Bank Okritie Financial Cor­poration 2018 EWHC 1343 (Comm) του Πρωτοβάθμιου ∆ικαστηρίου της Αγγλίας στο πλαίσιο των ζητημάτων που τίθενται σε σχέση με τις αντι-αγωγικές διαταγές. Παραδοσιακά, το ΔΕΕ έχει σε μια σειρά αποφάσεων ταχθεί απέναντι στην διαθεσιμότητα των διαταγών αυτών στο πλαίσιο του Κανονισμού Βρυξέλλες Ι. Προσπάθεια ρήξης της πρακτικής αυτή έγινε από τον Γενικό Εισαγγελέα Wathelet στην υπόθεση Gazprom. Ο ∆ικαστής Males, στην απόφασή του, ωστόσο, άσκησε δριμεία κριτική στην άποψη αυτή και φαίνεται να προ- σεταιρίζεται την ερμηνεία του ∆ΕΕ, έστω και υπό το νέο καθεστώς του Κανονισμού Βρυξέλλες Ια. Το παρόν άρθρο εξετάζει την απόφαση αυτή τόσο στο ευρύτερο πλαίσιο των παράλληλων διαδικασιών και των δυνατοτήτων ενός κρατικού ή διαιτητικού δικαστηρίου όσο και στο πλαίσιο της μετά-Brexit νομικής κατάστασης. Varia | Φ. Βαρέσης | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 152

MED-ARB / ARB-MED

Διαμεσοδιαιτησία (Μed-Arb): μία πρωτοποριακή μέθοδος εναλλακτικής επίλυσης διαφορών. Σκοπός του πονήματος είναι η ανάλυση των βασικών παραμέτρων του υβριδικού μέσου επίλυσης διαφορών που καλείται διαμεσοδιαιτησία (‘Med-Arb’). Πρόκειται για έναν μηχανισμό επίλυσης που προσφέρει ευελιξία και οικονομία χρόνου και χρημάτων στα μέρη μιας διαφοράς και θεσμοθετείται τόσο σε κανονισμούς κέντρων θεσμικής διαιτησίας όσο και σε εθνικά νομοθετήματα διαιτησίας του εξωτερικού. Παρατίθενται επίσης ορισμένα επιμέρους μοντέλα διαμεσοδιαιτησίας, στα οποία η διαμεσολάβηση εναλλάσσεται με τη διαιτησία ενίοτε σε διακριτά στάδια και ενίοτε ταυτόχρονα, ενώ επίσης μπορούν να διεξαχθούν, από το ίδιο πρόσωπο. Επιπρόσθετα, εξετάζονται οι υποστηριζόμενες απόψεις αναφορικά με τις περιπλοκές από την εμπλοκή του ίδιου ουδέτερου τρίτου ως διαμεσο-διαιτητή και αφορούν στην ακύρωση μίας ημεδαπής διαιτητικής απόφασης που εμπεριέχει και το προϊόν της συμφωνίας διαμεσολάβησης καθώς και στην αναγνώριση και εκτέλεσης μίας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης-συμφωνίας. Μελέτες | Ε. Παπαδοπούλου | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 72

Hybrid Procedures. Med-Arb / Arb-Med. Over the last decades we have witnessed a quite controversial debate, influenced primarily by certain common law traditions, as to whether arbitrators can, should or should not assist parties in reaching settlements. After more than ten years of discussion and complaints about “time and cost” and “due process paranoia”, amicable settlements are back on the agenda – particularly on the agenda of the true clients, i.e. those who need or may need dispute resolution services – as a means of resolving disputes quickly and at a reasonable cost. Based on the keynote speech at the inaugural conference of EODID Athens Mediation & Arbitration Organization, the present extended written contribution examines the possible combinations of mediation and arbitration. Following the overview of the practical and legal issues of Med-Arb, the article places special emphasis on the more controversial question of settlement facilitation by the arbitrator and concludes by formulating suggestions for all stakeholders as to how to improve the settlement rate in arbitration, underlining the importance of quality, flexibility and trust as the guiding principles. Μελέτες | A. Reiner | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 190

THIRD PARTY FUNDING

Third Party Funding in International Commercial Arbitration: a tool to monetize claims. This article explores Third Party Funding (TPF) as an important tool for parties to monetize claims in the context of international commercial arbitration. It introduces the concept of TPF, who the funders and users are and what the upside is for funded parties. It then looks at the details of funding: how to find the right funder; how funders assess a claim; and what a funding arrangement typically covers. It considers key practical issues, including the funder’s involvement in the proceedings; privilege and confidentiality and issues relating to conflicts of interest. Finally, it looks briefly at costs and the question of whether funding should be better regulated. Varia | D. Khanna, N. Lamprou | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 299

ΑΜΕΡΟΛΗΨΙΑ - ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΔΙΑΙΤΗΤΗ

Αμεροληψία διαιτητή και πολλαπλοί διορισμοί. Σκέψεις με αφορμή την απόφαση του αγγλικού Court of Appeal στην υπόθεση Halliburton v Chubb. Όλες σχεδόν οι έννομες τάξεις θεσπίσουν κανόνες με στόχο τη διασφάλιση της αμεροληψίας των διαιτητών στο πλαίσιο της διεθνούς εμπορικής διαιτησίας. Ειδικότερη πτυχή αυτής της γενικής προβληματικής αποτελούν τα ζητήματα αμεροληψίας στις περιπτώσεις πολλαπλών διορισμών του ίδιου προσώπου ως διαιτητή, σε διαιτητικές διαδικασίες που έχουν το ίδιο ή συναφές αντικείμενο και στις οποίες κοινό μέρος είναι ο ένας μόνο διάδικος. Τα κυριότερα ερωτήματα που ανακύπτουν και εξετάζονται στην παρούσα μελέτη είναι εάν και υπό ποιους τυχόν περιορισμούς μπορεί ένας διαιτητής να αποδεχθεί πολλαπλούς διορισμούς χωρίς να εγείρει υπόνοιες μεροληψίας, πότε ένας διαιτητής οφείλει να γνωστοποιεί γεγονότα που μπορούν να εγείρουν δικαιολογημένες αμφιβολίες για την αμεροληψία του και τι συνέπειες έχει η τυχόν παράλειψη μιας τέτοιας γνωστοποίησης. Αφορμή για την εξέταση της προβληματικής αυτής είναι η πρόσφατη απόφαση του αγγλικού Court of Appeal στην υπόθεση Halliburton Company v. Chubb Bermuda Insurance Ltd, η οποία πλέον εκκρεμεί ενώπιον του Supreme Court. Μελέτες | Α. Σιβιτανίδης | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 225

ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ

Σύμβαση Ανάπτυξης Αεροδρομίου. ΦΠΑ. Έκτα­ση δέσμευσης διοικητικών δικαστηρίων από προηγούμενη διαιτητική απόφαση. Αίτηση αναίρεσης. Δικονομία. Απαράδεκτοι λόγοι κατά κρίσεων αναιρεσιβαλλόμενης που συμμορφώθηκε προς προηγούμενη αναιρετική απόφαση. Αντίθετη μειοψηφία. Απορρίπτει. Σύμβαση Ανάπτυξης Αεροδρομίου (Ν 2338/1995). Επιβολή ΦΠΑ επί ενοικίων. Υπαγωγή διαφορών σε διαιτησία. Έκταση δέσμευσης διοικητικών δικαστηρίων από προηγούμενη διαιτητική απόφαση. Νομολογία | ΣτΕ 1432/2018, με παρατ. Ι. Βασαρδάνη | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 129

Κοινοποίηση διαιτητικών αποφάσεων βάσει Κα­νόνων Διαιτησίας ICC. Έναρξη προθεσμίας προσβολής. Η έναρξη της προθεσμίας άσκησης ενδίκων βοηθημάτων ενώπιον κρατικών δικαστηρίων κατά διαιτητικών αποφάσεων κοινοποιούμενων σύμφωνα με τους κανόνες διαιτησίας του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου. Νομολογία | Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Ελβετίας (1ο Τμήμα Ιδιωτικού Δικαίου) Υπόθ. 4A_40/2018, απόφ. της 26.9.2018, με παρατ. Κ. Π. Παπανικολάου | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 140

Δημόσια τάξη. Έλεγχος ημεδαπής διαιτητικής απόφασης από πολιτειακό δικαστήριο. Η απόφαση αυτή εξετάζει το ζήτημα της δημόσιας τάξης στην ημεδαπή διαιτησία. Ο Άρειος Πάγος έκρινε σχετικά ότι η δημόσια τάξη είναι αυτή του άρθρου 33ΑΚ, επαναλαμβάνοντας έτσι πρόσφατη νομολογία. Εξέτασε επίσης τα όρια του ελέγχου ημεδαπής διαιτητικής απόφασης από τη δημόσια τάξη, αποκλείοντας την αναδίκαση. Τέλος εξέτασε τα άρθρα 218 και 288 ΑΚ από τη σκοπιά της δημόσιας τάξης του 33ΑΚ και διαπίστωσε ότι, αν και διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, δεν την εκφράζουν και συνεπώς ο σχετικός έλεγχος διαιτητικής απόφασης δεν θα αφορά και της εφαρμογή αυτών των άρθρων. Νομολογία | ΕφΑθ 3411/2019, με παρατ. Χ. Π. Μεϊδάνη | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 266

ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΑΞΗ

Δημόσια τάξη. Έλεγχος ημεδαπής διαιτητικής απόφασης από πολιτειακό δικαστήριο. Η απόφαση αυτή εξετάζει το ζήτημα της δημόσιας τάξης στην ημεδαπή διαιτησία. Ο Άρειος Πάγος έκρινε σχετικά ότι η δημόσια τάξη είναι αυτή του άρθρου 33ΑΚ, επαναλαμβάνοντας έτσι πρόσφατη νομολογία. Εξέτασε επίσης τα όρια του ελέγχου ημεδαπής διαιτητικής απόφασης από τη δημόσια τάξη, αποκλείοντας την αναδίκαση. Τέλος εξέτασε τα άρθρα 218 και 288 ΑΚ από τη σκοπιά της δημόσιας τάξης του 33ΑΚ και διαπίστωσε ότι, αν και διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, δεν την εκφράζουν και συνεπώς ο σχετικός έλεγχος διαιτητικής απόφασης δεν θα αφορά και της εφαρμογή αυτών των άρθρων. Νομολογία | ΕφΑθ 3411/2019, με παρατ. Χ. Π. Μεϊδάνης | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 266

ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ

Επενδυτική διαιτησία. Ενδοενωσιακές Διμερείς Επενδυτικές Συνθήκες. Σύμφωνα με την Achmea, τα άρθρα 267 και 344 ΣΛΕΕ δεν εμποδίζουν την Πολωνία και την PL Holdings να συνάψουν συμφωνία επενδυτικής διαιτησίας και να συμμετάσχουν σε διαιτητική διαδικασία για την επίλυση επενδυτικής διαφοράς σε κάθε περίπτωση. Αυτό που αποκλείει η ΣΛΕΕ είναι η σύναψη συμφωνιών μεταξύ κρατών μελών της ΕΕ, βάσει των οποίων ένα κράτος μέλος υποχρεούται να αποδεχθεί την κίνηση επενδυτικής διαιτητικής διαδικασίας εναντίον του από επενδυτή άλλου κράτους μέλους. Αντιθέτως, ένα κράτος μέλος δύναται να συναινέσει στη σύναψη συμφωνίας διαιτησίας ευθέως με επενδυτή αναφορικά με την ίδια επενδυτική διαφορά σε μεταγενέστερο στάδιο, π.χ. όταν ο επενδυτής έχει ήδη εκκινήσει διαιτητική διαδικασία εναντίον του. Νομολογία | Υπόθ. PL Holdings S.a.r.l. κατά Πολωνίας, Aπόφ. της 22.2.2019, Svea Court of Appeal, με παρατ. Κ. Γεωργάκη | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 272

ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Επισκόπηση νομολογίας του Αρείου Πάγου σε θέματα διαιτησίας. Μελέτες | Β. Λυκούδης | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 6

Ταχεία διαδικασία διαιτησίας (fast-track arbitration). Στην παρούσα συμβολή συζητούνται οι κυριότεροι κανόνες που διέπουν τις ταχείες διαδικασίες διαιτησίας (fast-track arbitration) και εκτίθενται τα βασικά χαρακτηριστικά των διαιτησιών αυτών. Παρουσιάζονται επίσης τα πλεονεκτήματα και τα φερόμενα ως μειονεκτήματα των fast-track διαιτησιών, καθώς και οι κίνδυνοι που ενδέχεται να απορρέουν από αυτές. Αποτυπώνονται τέλος ορισμένες πρακτικές συμβουλές ως προς την επιλογή και διεξαγωγή τέτοιων διαιτησιών. Μελέτες | Σ. Δεμπεγιώτης | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 59

Παραδεκτή άσκηση αίτησης αναίρεσης. Υπαγωγή φορολογικών διαφορών σε διαιτησία. Η αίτηση αναίρεσης ασκείται παραδεκτώς, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 53 παρ. 3 του ΠΔ 18/1989, μόνον όταν προβάλλεται από τον διάδικο με συγκεκριμένους ισχυρισμούς, είτε ότι δεν υπάρχει νομολογία του ΣτΕ επί συγκεκριμένου νομικού ζητήματος, δηλαδή επί ζητήματος ερμηνείας διατάξεως νόμου ή γενικής αρχής του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, κρίσιμου για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου αγόμενης διαφοράς, είτε ότι οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως επί ενός τέτοιου νομικού ζητήματος έρχονται σε αντίθεση προς νομολογία ανωτάτου δικαστηρίου ή προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου, ως τέτοια δε νομολογία νοείται η διαμορφωθείσα επί αυτού τούτου του κρίσιμου νομικού ζητήματος. Νομικό ζήτημα υπό την προαναφερόμενη έννοια είναι και η ερμηνεία των όρων μιας σύμβασης του Δημοσίου κυρωθείσας με νόμο των σχετικών με ρήτρα περί υπαγωγής των φορολογικών διαφορών που θα ανακύψουν σε διαιτησία (αντίθ. μειοψ.). Νομολογία | ΣτΕ 582/2015, με παρατ. Γ. Πανόπουλου | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 111

Discovery in International Arbitration. Varia | H. Pamboukis | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 148

Χρειάζεται ένας θεσμικός ελληνικός κανονισμός διαιτησίας και γιατί; Η περίπτωση του ΕΟΔΙΔ. Η καθυστέρηση της απονομής της Δικαιοσύνης, ιδίως μετά την εφαρμογή του Ν 4335/2015, καθιστά τα πλεονεκτήματα της διαιτητικής δίκης εμφανή. Η διευθέτηση μίας διαφοράς με διαιτησία έχει το θετικό στοιχείο ότι προσφέρει άμεση λύση σε συντομότερο χρονικό διάστημα από ότι η διαδικασία ενώπιον των τακτικών δικαστηρίων, ενώ τα έξοδα που ανακύπτουν στα διαιτητικά δικαστήρια είναι συνήθως μικρότερα σε σχέση με εκείνα που απαιτούνται κατά την προσφυγή στα δημόσια δικαστήρια. Δεν είναι λοιπόν τυχαία η εμφάνιση της θεσμικής διαιτησίας ως ανάγκη της επιχειρηματικής κοινότητας για ταχύτερη διευθέτηση των ζητημάτων που ανακύπτουν σε καθημερινή βάση η αντιμετώπιση των οποίων απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις και την ενασχόληση προσώπων με την ανάλογη εξειδίκευση. Η παρούσα μελέτη ασχολείται με την ανάλυση των Κανόνων Διαιτησίας, όπως ρυθμίζονται από τις οικείες διατάξεις του ΚΠολΔ κατά βάση με παράλληλο σχολιασμό των Κανόνων Διαιτησίας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαμεσολάβησης και Διαιτησίας (ΕΟΔΙΔ) υπό το πρίσμα Κανόνων αντίστοιχων συστημάτων θεσμικής διαιτησίας. Varia | Γ. Τριανταφυλλόπουλος | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 165

Νέες τεχνολογίες και διεθνής διαιτησία. Πώς θα γίνονται οι διεθνείς διαιτησίες σε δέκα χρόνια; Η παρούσα μελέτη προτείνει μια σύντομη επισκόπηση των τεχονολογικών εφαρμογών που αναπτύσσονται σήμερα και είναι πιθανόν να παίξουν σημαντικό ρόλο στον τρόπο διεξαγωγής των διαιτησιών στο μέλλον, από τη ηλεκτρονική επίλυση διαφορών στην χρήση τεχνητής νοημοσύνης και της τεχνολογίας blockchain. Η μελέτη εστιάζει επίσης στα θέματα που εγείρει η χρήση των τεχνολογιών αυτών, και τους τρόπους αντιμετώπισής τους, όπως αυτοί έχουν προταθεί από τη διαιτητική κοινότητα. Μελέτες | Α. Fouchard Παπαευστρατίου | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 210

ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ

Διαμεσολάβηση. Φορείς κατάρτισης. Επαγγελματικά προσόντα. Παράβαση κράτους μέλους. Παράβαση κράτους μέλους. Άρθρο 258 ΣΛΕΕ. Άρθρο 49 ΣΛΕΕ. Οδηγία 2006/123/ΕΚ. Άρθρο 15, παράγραφοι 2 και 3. Οδηγία 2005/36/ΕΚ. Άρθρα 13, 14, 50 και παράρτημα VII. Ελευθερία εγκατάστασης. Αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων. Εθνικοί κανόνες που αφορούν τους παρόχους κατάρτισης διαμεσολαβητών. Νομολογία | ΔΕΕ υπόθ. C-729/17, απόφ. της 26.6.2019, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, με παρατ. Χ.Π. Μεϊδάνη/Ε.Ι. Κολόβαρη | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 93

Διαμεσολάβηση στην Ελλάδα. Η πρόσφατη νομοθεσία που εισάγει την υποχρεωτική διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και το μέλλον του θεσμού. Η παρούσα μελέτη συνετάγη με αφορμή την ψήφιση του νέου Ν 4640/2019 περί υποχρεωτικής διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις στην Ελλάδα. Στο πρώτο μέρος της πραγματοποιείται μια συνοπτική αναφορά στα νομοθετήματα που προηγήθηκαν επί του ζητήματος, καθώς και στις εξελίξεις που κατέστησαν επιτακτική την ψήφιση του νέου νόμου. Στο δεύτερο μέρος της μελέτης παρουσιάζεται το νέο νομοθετικό καθεστώς, με έμφαση στη διαδικασία και το κόστος της διαμεσολάβησης, στις υποθέσεις που υπάγονται στην υποχρεωτική αρχική συνεδρία, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της διαμεσολάβησης και τα ζητήματα εκτελεστότητας των πρακτικών διαμεσολάβησης, ενώ παράλληλα αναπτύσσονται διάφοροι προβληματισμοί επί πρακτικών ζητημάτων που αναμένεται να παρουσιαστούν από την έναρξη ισχύος των σχετικών διατάξεων. Μελέτες | Χ. Καραμπέλης | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 254

Η υπογραφή της Διεθνούς Σύμβασης για τη Διαμεσολάβηση. Ανταπόκριση από Σιγκαπούρη. Varia | Ζ. Γιαννοπούλου | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 309

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Σύμβαση Ανάπτυξης Αεροδρομίου. ΦΠΑ. Έκτα­ση δέσμευσης διοικητικών δικαστηρίων από προηγούμενη διαιτητική απόφαση. Αίτηση αναίρεσης. Δικονομία. Απαράδεκτοι λόγοι κατά κρίσεων αναιρεσιβαλλόμενης που συμμορφώθηκε προς προηγούμενη αναιρετική απόφαση. Αντίθετη μειοψηφία. Απορρίπτει. Σύμβαση Ανάπτυξης Αεροδρομίου (Ν 2338/1995). Επιβολή ΦΠΑ επί ενοικίων. Υπαγωγή διαφορών σε διαιτησία. Έκταση δέσμευσης διοικητικών δικαστηρίων από προηγούμενη διαιτητική απόφαση. Νομολογία | ΣτΕ 1432/2018, με παρατ. Ι. Βασαρδάνη | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 129

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

Παραδεκτή άσκηση αίτησης αναίρεσης. Υπαγωγή φορολογικών διαφορών σε διαιτησία. Η αίτηση αναίρεσης ασκείται παραδεκτώς, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 53 παρ. 3 του ΠΔ 18/1989, μόνον όταν προβάλλεται από τον διάδικο με συγκεκριμένους ισχυρισμούς, είτε ότι δεν υπάρχει νομολογία του ΣτΕ επί συγκεκριμένου νομικού ζητήματος, δηλαδή επί ζητήματος ερμηνείας διατάξεως νόμου ή γενικής αρχής του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, κρίσιμου για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου αγόμενης διαφοράς, είτε ότι οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως επί ενός τέτοιου νομικού ζητήματος έρχονται σε αντίθεση προς νομολογία ανωτάτου δικαστηρίου ή προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου, ως τέτοια δε νομολογία νοείται η διαμορφωθείσα επί αυτού τούτου του κρίσιμου νομικού ζητήματος. Νομικό ζήτημα υπό την προαναφερόμενη έννοια είναι και η ερμηνεία των όρων μιας σύμβασης του Δημοσίου κυρωθείσας με νόμο των σχετικών με ρήτρα περί υπαγωγής των φορολογικών διαφορών που θα ανακύψουν σε διαιτησία (αντίθ. μειοψ.). Νομολογία | ΣτΕ 582/2015, με παρατ. Γ. Πανόπουλου | ΔιΔ 1/2019,

σελ. 111

ΡΗΤΡΑ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ

Η αυτοτέλεια της ρήτρας διαιτησίας. Μια προσπάθεια για την αναγνώριση και την αυτονομία του ίδιου του θεσμού της διαιτησίας ως ισοδύναμου τρόπου απονομής δικαιοσύνης. Η παρούσα ανάλυση πραγματεύεται το ζήτημα της αυτοτέλειας της διαιτητικής ρήτρας έναντι της κύριας συμβάσεως. Ουσιαστικά το ζήτημα αυτό έγκειται στη νομική συμπλοκή της συμφωνίας διαιτησίας με την κύρια σύμβαση στην οποία περιλαμβάνεται η διαιτητική ρήτρα. Το καίριο ερώτημα της σχέσης διαιτητικής συμφωνίας και ουσιαστικής – κύριας σύμβασης εντοπίζεται στο εάν η ακυρότητα της μίας συνεπιφέρει και την ακυρότητα της άλλης. Επί της παρούσας μελέτης, κατόπιν αναφοράς στις διάφορες θεωρίες ως προς τη νομική φύση της συμφωνίας διαιτησίας, στην έννοια της διαιτητικής ρήτρας και στην έννοια της αυτοτέλειας, καταλήγουμε με τελολογικά και μεθοδολογικά επιχειρήματα πως η διαιτητική συμφωνία είναι ανεξάρτητη από την κυρία σύμβαση που ρυθμίζει την επίδικη ουσιαστική έννομη σχέση, έτσι ώστε η ενδεχόμενη ακυρότητα της τελευταίας να μην συμπαρασύρει αναγκαίως και τη διαιτητική συμφωνία. Τέλος, παρουσιάζονται οι προεκτάσεις και η πολλαπλή χρησιμότητα αυτής της αρχής (αρχής της αυτοτέλειας της διαιτητικής ρήτρας) με κυριότερο αποτέλεσμα την αποκλειστική δικαιοδοτική εξουσία των διαιτητών να κρίνουν περί του κύρους της κύριας συμβάσεως και των επακόλουθων εννόμων συνεπειών. Μελέτες | Α. Παπαστάθης | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 238

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Νέες τεχνολογίες και διεθνής διαιτησία. Πώς θα γίνονται οι διεθνείς διαιτησίες σε δέκα χρόνια; Η παρούσα μελέτη προτείνει μια σύντομη επισκόπηση των τεχονολογικών εφαρμογών που αναπτύσσονται σήμερα και είναι πιθανόν να παίξουν σημαντικό ρόλο στον τρόπο διεξαγωγής των διαιτησιών στο μέλλον, από τη ηλεκτρονική επίλυση διαφορών στην χρήση τεχνητής νοημοσύνης και της τεχνολογίας blockchain. Η μελέτη εστιάζει επίσης στα θέματα που εγείρει η χρήση των τεχνολογιών αυτών, και τους τρόπους αντιμετώπισής τους, όπως αυτοί έχουν προταθεί από τη διαιτητική κοινότητα. Μελέτες | Α. Fouchard Παπαευστρατίου | ΔιΔ 2/2019,

σελ. 210