Ερμηνεία και έκταση εφαρμογής όρου σύμβασης, ΣτΕ 1601/2018 Τμ. Ε΄ [Παρατ: Στ. Τσεβάς]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 3/2018, Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος 2018

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €90.00
ΝΠ €135.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Άδεια αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και παραλίας. Από τις διατάξεις των άρθρων 967 και 970 του ΑΚ και τις προαναφερθείσες διατάξεις του Ν 4171/1961, ερμηνευόμενες εν όψει και του άρθρου 24 του Συντάγματος, συνάγεται ότι η παραχώρηση εκ μέρους του Δημοσίου ή άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ιδιαίτερων δικαιωμάτων επί κοινοχρήστων πραγμάτων στο πλαίσιο της διαχείρισής τους, και, ειδικότερα, η παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης αιγιαλού, παραλίας ή θαλάσσιου χώρου σε ιδιώτη, είναι δυνατόν να γίνει, κατ’ επιλογή του νομοθέτη, είτε με μονομερή διοικητική πράξη είτε με σύναψη σύμβασης με φυσικό πρόσωπο ή με νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (πρβλ. ΣτΕ Ολ 2560/2015, Ολ 891-895/2008, 2985, 4314/2005). Η σύμβαση στην περίπτωση αυτή, αφορώσα κοινόχρηστο πράγμα, έχει τον χαρακτήρα διοικητικής σύμβασης, για τη σύναψή της δε πρέπει να τηρηθεί η διαδικασία που προβλέπεται από τη διέπουσα την παραχώρηση των ιδιαιτέρων αυτών δικαιωμάτων νομοθεσία, καθώς και να πληρούνται οι θεσπιζόμενες από τη νομοθεσία αυτή και τη νομοθεσία περί προστασίας του περιβάλλοντος προϋποθέσεις (πρβλ. ΣτΕ Ολ 2560/2015). Γεννάται διοικητική διαφορά ουσίας και στην περίπτωση που ο αντισυμβαλλόμενος της Διοίκησης εγείρει αμφισβήτηση περί τη νομιμότητα της ρητής ή συναγόμενης πράξης, με την οποία εκδηλώνεται άρνηση συμμόρφωσης σε συμβατικό όρο, έστω κι αν αυτός έχει καταστεί διάταξη νόμου (πρβλ. ΣτΕ 880/2016 επταμ. σκ. 6). Είναι, περαιτέρω, νομικά αδιάφορο αν η άρνηση της Διοίκησης γίνεται κατ’ επίκληση διατάξεων της σχετικής με την παραχώρηση ή και της λοιπής νομοθεσίας, δεδομένου ότι η άρνηση αυτή ισοδυναμεί με μονομερή τροποποίηση συμβατικού όρου. Η επίδικη διαφορά στο σύνολό της αφορά την ερμηνεία και την έκταση εφαρμογής του ρηθέντος όρου της Σύμβασης και συνεπώς η επίλυση της διαφοράς αυτής δεν ανήκει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, αλλά στο αρμόδιο Διοικητικό Εφετείο.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.